WIE KOOPT DAT?

Verpleegkundige Chris Das over ‘Compressed Soil’ van Gert Scheerlinck.

 Sabato - 28.04.2018

Sabato - 28.04.2018

‘Een transparant zakje met twee keer 5 gram samengeperste potgrond: wat spreekt je daarin aan? Dat lijkt toch nergens naar? Het zijn opmerkingen die we soms krijgen, als mensen hier op bezoek komen. Sommigen vinden het onnozel, anderen zijn getriggerd, nog anderen staan ervoor open. ‘Ik kan dat ook’, zeggen sommigen, maar zo’n werk valt niet uit de lucht. Het is het fysieke resultaat van een lang denkproces, van een maturiteit. Persoonlijk vind ik dit werk mooi, interessant en poëtisch. En gelukkig hoef ik geen rekening te houden met de smaak van iemand anders, want dan zou ik sowieso anders kopen. Ik wil mijn eigen traject uitstippelen in de kunstwereld.’

 Gert Scheerlinck, Compressed Soil, 2017 ©

Gert Scheerlinck, Compressed Soil, 2017 ©

‘Ik ben 61 jaar en ik werk in de geriatrie. Soms zie ik hoogbejaarde koppeltjes die al heel lang samen zijn. De glitter is er wat af, de liefde is wat verdroogd, maar de symbiose is perfect. Soms valt één van de twee partners weg. Dan wordt de puzzel plots chaos. En dan zakt de grond onder de voeten van de overblijver zienderogen weg. Het is logisch: je bent met elkaar vergroeit, opeens verbrokkelt het leven en schiet er bijna niks meer over. Ik zie dat verouderingsproces in dit werkje. Of het zakje ook iets over het verstikkende van de liefde zegt, weet ik niet. Ik heb er nog nooit zo over nagedacht. En ik weet niet of Gert Scheerlinck het zo bedoeld heeft. Maar is dat niet de kracht van kunst? Dat iedereen er op zijn manier iets mee kan in zijn of haar leven? 

Het werkje verwijst voor mij louter naar de vergankelijkheid van het leven. Het leven dat tot stof vergaat.  Het leven dat zo snel voorbij gaat, dat het tussen je vingers glipt. Vandaar dat het kunstwerk ook een oproep is om te genieten, bijvoorbeeld van kunst. Het vanitas-motief is heel aanwezig in de kunst in ons huis. Het is niet zozeer het lugubere dat ons daarin aantrekt, wel de herinnering aan de sterfelijkheid. Twintig jaar geleden zou ik dit werk nooit gekocht hebben.’

‘Door vaak naar galeries, tentoonstellingen en veilingen te gaan, vonden wij stilaan onze weg in de kunstwereld. In het begin vind je alles mooi, na verloop van tijd leer je te filteren. Gerts kunst leerde ik kennen dankzij galeriehoudster Sofie Van de Velde. Intussen hebben we ook werk, van onder meer, Luc Peire, Veronika Pot, Johan Creten, Tinka Pittoors, Kris van Dessel, Roeland Tweelinckx en Liliane Vertessen. We hebben geen kinderen, dus willen we ooit een boek maken over onze werken, onze kinderen. Op die manier blijven we voortleven.'

GERT SCHEERLINCK (1973) is een Belgische hedendaagse kunstenaar, wiens sculpturen en installaties vertrekken vanuit de poëzie van alledaagse dingen en gebruikte, gevonden materialen. Hij isoleert ze, geeft ze een ‘associatief zetje’ en laadt ze op met potentiële symboliek of tegenstrijdige nieuwe betekenissen. Scheerlinck werkt samen met twelve twelve Gallery in Den Haag.

Tekst: Thijs Demeulemeester © / Foto: Karel Duerinckx ©